Klaarstaan voor anderen volgens Frank

“Wat ik voor mijn moeder en Erol kan betekenen is onbetaalbaar”

Een groot deel van de Nederlanders staat klaar voor een familielid dat hulp nodig heeft. Zo ook Frank (55), die elke week een paar dagen voor zijn moeder zorgt. Op vrijdag vertrekt hij vanuit Den Haag naar Friesland om het hele weekend voor haar te zorgen. Volgens Frank is het belangrijk om er voor anderen te zijn. Voor familie én voor anderen die het nodig hebben. Sinds kort staat Frank óók als maatje klaar voor de blinde Erol. Dankzij een open houding en goede afspraken met zijn leidinggevende, is het voor hem mogelijk om zorgtaken en werk goed te combineren.

Naar Friesland en terug

Op zijn 25e verhuisde Frank van Friesland naar Den Haag voor een baan bij het Nationaal Archief. Daar werkt hij al 30 jaar met veel plezier als archief assistent en helpt klanten bij het vinden van de juiste materialen. Vanuit zijn werk gaat hij voor het weekend naar zijn moeder. “Ik zie mijn moeder fysiek achteruitgaan en steeds kwetsbaarder worden. Ze heeft echt hulp nodig en ik wil niet dat ze eenzaam is en alleen achterblijft. Mijn broers en ik verdelen de zorg met thuiszorg. Die doen fantastisch werk, maar bij mijn broers voelt mijn moeder zich meer op haar gemak. Als ik zie hoe blij mij moeder is met alles wat we voor haar doen – haar wassen, eten koken, helpen met aankleden – dan is het de rit naar Friesland meer dan waard.”

Open sfeer creëren op de werkvloer

Van vrijdag tot en met maandag is Frank bezig met klaarstaan voor anderen. Op zijn werk is hij hier altijd open over geweest met zijn leidinggevende. “Tijdens functioneringsgesprekken begint mijn leidinggevende altijd met de vraag hoe het met mijn moeder is. Dat is erg prettig en daar heb ik zelf voor gezorgd. Ik vind het belangrijk dat mijn werkgever mij als persoon kent én andersom. Eerst moest ik hier zelf altijd over beginnen, nu weten ze ervan. Mijn baas stimuleert mij zelfs om voor mijn moeder te zorgen.” Frank werkt 36 uur en maandag is hij vrij. De uren die hij dan niet maakt, mag hij flexibel op dinsdagavond inhalen. “Dan werk ik tot 21:00 uur. Die constructie heb ik zelf aangedragen en daar werd niet moeilijk over gedaan. Als ik me flexibel opstel, doen zij dat ook.”

Buddy van Erol

Naast de zorg voor zijn moeder, is Frank ook maatje van de blinde Erol. “Ik probeer via maatje-projecten iets bij te dragen aan de maatschappij. Ik weet hoe het is om afhankelijk te zijn van mensen. Ik zie hoe moeilijk mijn moeder dat vindt. Voor Erol is buiten zijn ontzettend fijn, maar alleen kan hij dat niet, dus gaan we vaak wandelen. Ongeveer zes uurtjes in de week ga ik met hem op pad om leuke dingen te doen. Momenteel zoeken we samen naar een baan voor hem.” Met zijn baas heeft Frank gesproken om eventueel nog meer voor anderen klaar te staan. “Dus ik kan misschien nog andere constructie bedenken waardoor dit haalbaar is op de werkvloer.”

Volgens Frank hoef je niet rijk te zijn om iets terug te geven aan de maatschappij. “Ik hoef niet in een mooie auto te rijden. Het is een kwestie van keuzes maken. Ik moet er dingen voor laten, maar wat ik voor mijn moeder en Ero kan betekenen is onbetaalbaar.”